Табиғат - Түн


ТҮН

Алау от көкжиекте бұлқынады,
Асты да көк төбеден күн құлады.
Көл бетінде сәуле жүр елбең қағып,
Алға асыққан толқындар жұлқынады.

Сылдырлап айтып жатыр бұлақтар ән,
Қыз-көлге ғашык, қайың құлап қалған.
Сыңғырлап түрған сұлу марғау күнге,
Сыбырлап тұрып мен де сыр ақтарам.

Нұрына бөлеп алып сай, төбені,
Төбеден күлімсіреп ай төнеді.
Желпіген самал желмен тербеледі,
Сыбдырлап туған жердің бәйтерегі...