Табиғат - Табиғат-Ана жылап тұр


ТАБИҒАТ-АНА ЖЫЛАП ТҰР

Туған жер тозды, орманым қалды селдіреп,
Ауадан бүгін соқпайды таза жел жібек.
Өзен, көл жатыр шомылып қара лайға,
Қайғының қара жалауы көкте желбіреп.

Табиғат бүгін барлық жерімде қуарды,
Шапшыған көкке Аралым қайран суалды.
Адамзат, ертең келетін ұрпақ алдында,
Жуасың қалай күнәңді?

Каспийім менің мұнаймен бүгін уланған,
Балқаштың суы азайған ұшып буланған.
"Протон" құлап қуарып жатыр далама,
Жасқана көкке қараймен көзбен суланған.

Ұшқан құс көкте қалмады десем кім сенер,
Қолыма алсам бүрісіп сәтте гүл семер.
Басына келсін мендегі қайғы күні ертең,
Қазіргі менің жағдайыма біреу күлсе егер.

Мендегі қайғы-табиғатымның қайғысы,
Ұға да қоймас бұл қасіретімді бай кісі.
Ауаны жалмап жүйткіген "Мерседестер-ай",
Келеді улы бензинмен атмосфераны шайғысы.

Базар да базар, автозаправкалар айналам,
Не болып кеткен ағаш пен гүлге бай қалам?
Қай әкелерінен қалған ақшаға салды екен,
Пәлен қатарлы коттедждерге қарап ойланам.

Алма ағаш та жоқ, қарағаш та жоқ бүгінде,
Мұңданып көктен қарайды сұлу күнім де.
Газды ауа жүтқан көкірегімді қақ басқан,
Қырылдап қана шығады жоймен үнім де.

Табиғатым-ай, ертеңгі күнің не болар,
Болар ма кезің сенің де бір сот қуанар?
Білерім бірақ зауалың сенің жібермес,
Сені құртқанның өзі де бір күн қуарар.

Білемісің осыны ей, адамзат баласы,
Құлазыған, қуарған айналаға қарашы.
Түкірмей ме бетіңе ертең келер ұрпағың,
Не боп кеткен деп сұрап қазағымның даласы?

Әлі, әлі кеш емес тазартайық ауаны,
Кең даланы табайық сауықтырар дауаны.
Алда да егер осылай жыртқыш көзбен қарасақ,
Бізді аман жібермес табиғаттың зауалы!