Жастық шақ - Шабыт үстінде

ШАБЫТ ҮСТІНДЕ

Көйлегім көк, тамағым, көңілім тоқ,
Бірақ менің тыншыған бір күнім жоқ.
Күні-түні толғанып өлең жазам,
Өйткені жырсыз менің өмірім жоқ.

Кей-кейде ұмыт қалып ұстамдылық,
Бұрқантып буырқантар құштар қылық.
Отырам найзағайдай жарқыл қағып,
Шабыттың ақбоз атын ұстап мініп.

Жетсем деп арманыма талаптанып,
Ұшамын биіктерге қанат қағып.
Қалықтап бара жатам көк аспанда,
Арқамнан мың сан жұлдыз қарап калып.

Ашқанда сөйтіп маған шабыт құшақ,
Отырам жырдан асыл жақұт ұстап.
Әйтеуір қиналсам да, қуансам да,
Осындай көптеу болғай бақытты шақ!