Жастық шақ - Боран...

БОРАН ЕСКЕРТКІШІНДЕ

Совет Одағының Батыры
Боран Нысанбаевқа

Қыран қабақ, қою қасты бір жігіт,
Жүзі жайнап, маған қарап тұр күліп.
Жас өңінде қайсарлық пен нәзіктік,
Жанарында алаулаған нұрлы үміт.

Жап-жас өзі қара шашы төгілген,
Бір қуаныш күтетіндей өмірден.
"Аман болсын мына әлем" деп тұрғандай,
Албыраған аппақ достық көңілмен.

Айналада алқызыл ту желбіреп,
Беттен өбіп аймалайды жел-жібек.
Жол бастаушы таныстырып ескерткішпен,
"Батыр Боран осы,- дейді,- ержүрек".

Тұрып қалдым жасқа толып жанарым,
Өр қыранын көріп туған даланың.
Өзімді-өзім сәл бекітіп қайтадан,
Сырласқандай ер Боранға қарадым.

Қайран Боран! Жоқсың десе кім сенер,
Мынау асыл бәйтерек те теңселер.
Жұлдыз болып мәңгі бірақ жанасың,
Тас төбеде күн жарқырап тұрса егер!

Қайран Боран! Қарап үнсіз тұрсың тек,
Соқпайды енді жас жүрегің дүрсілдеп.
Өр кеудеңмен жау дзотын жауыпсың,
Ертеңгі ұрпақ бақытты өмір сүрсін деп.

Көз жүмыпсың. Біз бақытты болсын деп,
Туған жерім, нұрға, гүлге толсын деп.
Тұрмын үнсіз, менің де жас кеудемде,
Снарядтар жарылғандай гүрсілдеп.

Жо, босама, жабырқама, көңілім,
Боран босқа қиған жоқ жас өмірін.
Отаны үшін қан майданда мерт болды,
Тау қып үйіп фашистердің өлігін.

Енді міне, мәңгі тқрсың ер ұлан,
Оқты жеңген от жылдарда бораған.
Ескерткіш боп мәңгі бақи тұр Боран,
Қос жанарын қияларға қадаған.

Тайсалмастан жауға шапқан арыстан,
Жаңа ғана шыққандай зор ұрыстан.
Мына әлем тыныш болсын дейтіндей,
Батыр солдат оралмаған соғыстан.