Жастық шақ - Жиырма бес


ЖИЫРМА БЕС

Келдің де жарқылдаған жалын жасым,
Көңілімнің көкке ұшырдың қарлығашын.
Төрт бөліп түн ұйқымды өлең жаздым,
Болған соң жиырма бес жас дарынға сын.

Ешкім жоқ бұл жасымда еркін менен,
Күйлерім жүр көңілде шертілмеген.
Келемін асқақ басып қияға өрлеп,
Жалынды жастыққа тән серпінменен.

Барсың сен жиырма бесім жыр тілімде,
Барсың сен гүл-қыздардың кірпігінде.
Барсың сен желкілдеген жастығымда,
Барсың сен ақ қайыңның бүршігінде.

Жиырма бес толғанбаймын қалай бүгін,
Тұрған соң күлімсіреп арайлы күн.
Ән салып жатқан мынау дүниеге,
Ерекше құмарлықпен қараймын мың.

Бар хақым жарқын жырлар шертем деуге,
Жоқ уақыт елтеңдеуге, селтеңдеуге.
Ұшамын қанат қағып, жиырма бесім,
Өзіңнен старт алып ертеңдерге.